Jak AI może czytać projekty oświetlenia i obliczenia z DIALux: co zyska Wasza pracownia?
AI może czytać eksporty z DIALux, sprawdzać zgodność z PN-EN 12464-1 i przygotowywać raporty dla klienta. Bez publicznego API i bez ręcznego przepisywania liczb.
AI może współpracować z projektami z DIALux, nawet jeśli program nie oferuje publicznego API. Wyciągamy dane z raportów PDF i zestawień opraw, które DIALux generuje po każdym obliczeniu. Asystent czyta wartości Em, Uo i UGR, porównuje je z wymaganiami PN-EN 12464-1 i przygotowuje dokumentację dla klienta lub inwestora: bez ręcznego przepisywania liczb z ekranu, bez przenoszenia tabel do Worda kolumna po kolumnie.
Gdzie dziś ucieka czas przy projektach oświetleniowych
Typowy projekt oświetlenia dla hali produkcyjnej lub biurowca wygląda tak: projektant spędza kilka godzin w DIALux evo, ustawia geometrię pomieszczeń, wgrywa wtyczki opraw od producenta, ustawia siatki obliczeniowe i uruchamia kalkulację. To jest ta część wymagająca wiedzy. Potem zaczyna się coś zupełnie innego.
Po zakończeniu obliczeń trzeba sprawdzić każde pomieszczenie z osobna: czy utrzymane natężenie Em spełnia wymagania normy dla danego typu przestrzeni, czy równomierność Uo nie spada poniżej minimum, czy wskaźnik olśnienia UGR nie przekracza progu dla biura albo warsztatu. W projekcie z dwudziestoma pomieszczeniami to dwadzieścia ręcznych porównań z tabelą normową. Wynik każdego z nich ktoś musi opisać słownie i wstawić do raportu dla klienta.
Kolejna dziura to zestawienia materiałowe. Z projektu trzeba wyciągnąć każdy typ oprawy, jej ilość, moc i numer katalogowy. Potem zestawienie trafia do oferty. Gdy projekt się zmienia po uwagach architekta, cały zestaw trzeba przerobić od nowa. U jednego z naszych klientów ten etap zajmował kilka godzin przy każdej rewizji projektu.
Jest jeszcze korespondencja z inwestorem. Inwestor pyta, dlaczego wartość Em w pomieszczeniu socjalnym wyszła 350 lx zamiast 300 lx, albo co oznacza UGR 19 przy projekcie biura open space. Odpowiedź wymaga odniesienia do konkretnych liczb z projektu i do normy. To nie jest trudne, ale zabiera czas i wymaga, żeby ktoś kompetentny siedział przy mailu.
Co siedzi w DIALux i jakie dane możemy z niego wyciągnąć
DIALux evo przechowuje projekty w plikach .evo. To własny format programu: nie da się go otworzyć ani przeszukać bez samego DIALux. Ale to nie jedyne wyjście danych z programu.
Każdy projekt po obliczeniu można wyeksportować jako raport PDF. Raport zawiera:
- nazwy i numery pomieszczeń zgodnie z projektem,
- wartości Em (utrzymane natężenie oświetlenia w luksach), Emin, Emax oraz Uo (równomierność oświetlenia),
- wskaźnik olśnienia UGR i wskaźnik oddawania barw Ra,
- gęstość mocy na metr kwadratowy (W/m²) dla każdej strefy,
- zestawienie opraw: typ, producent, numer katalogowy, liczba sztuk, moc jednostkowa,
- siatki izoluksowe i wizualizacje rozkładu oświetlenia.
Poza PDF-em DIALux pozwala eksportować zestawienie opraw w formacie, który można otworzyć w Excelu albo przetworzyć skryptem. To lista z symbolami opraw, opisami i mocami. Z niej AI układa zestawienia materiałowe i wylicza łączne zapotrzebowanie na energię elektryczną całej instalacji oświetleniowej w obiekcie.
Plany pomieszczeń można eksportować do DXF. Geometrię można w ten sposób przekazać dalej, choć dla AI czytającego wyniki obliczeń DXF jest rzadko potrzebny.
Czego nie mamy bez producenta: żywego połączenia z programem podczas pracy, dostępu do wewnętrznych parametrów obliczeń w trakcie sesji, historii zmian projektu. Plik .evo zostaje po stronie projektanta.
Jak fizycznie podłączamy AI do DIALux: eksporty zamiast API
DIALux nie opisuje publicznie otwartego API, które pozwoliłoby zewnętrznemu systemowi odpytywać projekt w czasie rzeczywistym. Firma DIAL dostarcza program jako narzędzie desktopowe, a ewentualne interfejsy programistyczne ustalamy bezpośrednio z producentem przy wdrożeniu. Nie warto tu zakładać, że czegoś nie ma: DIAL może mieć opcje licencjonowane osobno lub dostępne w ramach umów partnerskich.
Na starcie, bez specjalnych uzgodnień z DIAL, legalne drogi wyglądają tak:
- Eksport PDF po zakończeniu obliczeń. Projektant klika "Generuj raport" i zapisuje plik do folderu udostępnionego w sieci firmowej albo w portalu. AI odbiera plik, czyta go i przetwarza wartości.
- Eksport zestawienia opraw. DIALux pozwala wyeksportować listę opraw w formacie tekstowym lub tabelarycznym. To osobny krok, ale wystarczy raz go wpisać w rutynę projektanta.
- Automatyczne monitorowanie folderu. Na serwerze albo w portalu ustawiamy obserwację katalogu: gdy pojawia się nowy plik PDF z DIALux, asystent automatycznie go odbiera i przetwarza. Nie trzeba niczego ręcznie wgrywać.
- Przekazanie przez skrzynkę mailową. Jeśli raport jest wysyłany klientowi mailem, AI może przechwycić jego kopię i zaindeksować dane z projektu do bazy wiedzy pracowni.
To podejście ma jedną ważną cechę: AI pracuje wyłącznie na danych, które projektant świadomie wyeksportował. Nie ma dostępu do bieżącej pracy w DIALux. Na tym polega "tylko odczyt" na starcie. Gdy okaże się, że DIAL udostępnia interfejs umożliwiający głębszą integrację, omawiamy go osobno.
Scenariusze z codziennej pracy pracowni oświetleniowej
Sprawdzenie zgodności z normą po eksporcie. Projektant kończy obliczenia dla biurowca z trzydziestoma pomieszczeniami i eksportuje raport. Asystent odczytuje każde pomieszczenie z osobna, porównuje Em i Uo z wymaganiami PN-EN 12464-1 dla danego rodzaju przestrzeni (biuro, korytarz, sala konferencyjna, archiwum, magazyn podręczny) i zwraca listę: które pomieszczenia spełniają wymagania, które nie, o ile i w której wartości. Zamiast ręcznego przejścia przez trzydzieści tabel projektant dostaje gotowy protokół zgodności. Decyzja o zmianie układu opraw albo o zaakceptowaniu odchylenia zostaje przy nim.
Przygotowanie raportu dla klienta. Inwestor budujący halę logistyczną dostaje od firmy techniczną dokumentację z DIALux. Chce też przystępne podsumowanie: co zaprojektowano, dlaczego taki dobór opraw, jak wartości przekładają się na komfort pracy i zużycie energii w obiekcie. Asystent bierze PDF z obliczeniami i przygotowuje czytelny dokument bez żargonu technicznego. Wartości luksowe opisuje w języku praktycznym: "w strefie kompletacji natężenie wynosi 500 lx zgodnie z wymaganiami dla pracy z dokumentami i drobnymi elementami". Finalną wersję weryfikuje i podpisuje projektant.
Zestawienie materiałowe i przygotowanie oferty. Zapytanie ofertowe przychodzi na piątek po południu, termin złożenia oferty w poniedziałek rano. Asystent z eksportowanego zestawienia opraw układa tabelę: typ, producent, numer katalogowy, ilość, moc, łączna moc instalacji w obiekcie. Ta tabela trafia bezpośrednio do szablonu oferty. Gdy klient zmienia układ po uwagach architekta, projektant robi rewizję w DIALux, eksportuje nowe zestawienie i asystent uaktualnia ofertę. Nie ma przepisywania z jednego pliku do drugiego.
Porównanie kilku wariantów oświetleniowych. Klient prosi o trzy warianty: LED z automatyką DALI, LED bez automatyki i oświetlenie tradycyjne. Każdy wariant to osobny projekt w DIALux, trzy eksporty PDF. Asystent zestawia wyniki w jednej tabeli: Em, Uo, W/m², łączna moc instalacji, liczba opraw z zestawień. Nie wylicza kosztów energii, bo nie ma danych o cenie kWh tego konkretnego obiektu. Podaje za to suche liczby: ile kW różnicy między wariantami, o ile wyższe Em w wariancie premium, jak W/m² rozkłada się strefami. Resztę liczy projektant albo handlowiec.
Obsługa pytań inwestora po przekazaniu dokumentacji. Trzy tygodnie po zakończeniu projektu inwestor pyta mailem: "W pomieszczeniu 1.08 mamy UGR 22, a norma dla pracy z monitorem to 19. Dlaczego tak wyszło i co można zmienić?" Asystent odszukuje pomieszczenie w zindeksowanym projekcie, wyjaśnia, skąd wynika wartość UGR 22 i jakie zmiany techniczne mogłyby ją obniżyć: inne oprawy z żaluzją, zmiana wysokości zawieszenia, korekta kąta rozsyłu. Odpowiedź jest technicznie przygotowana, ale decyzję o ewentualnej rewizji projektu podejmuje projektant.
Raport poranny o statusie projektów. Firma prowadzi kilkanaście projektów jednocześnie na różnych etapach. Każdego ranka asystent sprawdza, które z nich mają już wyeksportowane obliczenia, które czekają na uwagi klienta, a które mają termin złożenia dokumentacji w tym tygodniu. Ta lista nie pochodzi wyłącznie z DIALux: DIALux jest tu jednym ze źródeł statusu (plik wyeksportowany: tak albo nie), a reszta pochodzi z rejestru projektów w portalu. Typowo wygląda to tak, że rano projektant otwiera jedną wiadomość zamiast sprawdzać cztery foldery i dwa arkusze kalkulacyjne.
Co zostaje u projektanta i gdzie są granice
AI czyta wyniki. Nie projektuje.
Geometria pomieszczenia, dobór oprawy do typu przestrzeni, ustawienie siatki obliczeniowej, wysokość montażu, rozmieszczenie punktów świetlnych: to jest praca projektanta w DIALux i zostaje przy nim w całości. AI nie uruchomi obliczenia za projektanta, bo nie ma dostępu do działającego programu. Nie sprawdzi też, czy dobrana oprawa ma odpowiedni stopień ochrony IP dla danego pomieszczenia, bo ta informacja leży w kartach katalogowych producenta, nie w eksporcie DIALux.
Odpowiedzialność za poprawność dokumentacji technicznej spoczywa na osobie z uprawnieniami projektowymi. Asystent może przygotować zestawienie, sprawdzić liczby względem tabeli normowej i napisać projekt raportu dla klienta. Ale to projektant zatwierdza i podpisuje każdy dokument. Nie ma tu mowy o podważeniu tej odpowiedzialności.
Jakość odczytu PDF zależy od jakości eksportu. Jeśli raport DIALux generowany jest jako grafika bez warstwy tekstowej, AI ma trudność z odczytem liczb. Warto sprawdzić przy pierwszym wdrożeniu, czy eksport z danej wersji DIALux zawiera tekst do skopiowania. Większość wersji DIALux evo generuje raporty z warstwą tekstową, ale zdarzają się ustawienia drukowania, które to wyłączają.
Dane z archiwów starych projektów w formacie .evo AI nie odczyta bez uprzedniego wyeksportowania ich do PDF. To jednorazowa robota, ale warto zaplanować ją na początku, zanim wpiszecie do asystenta "znajdź mi projekt z salą konferencyjną z UGR poniżej 19 z ostatnich dwóch lat".
Pierwsze kroki wdrożenia: od czego zaczynamy
Pierwsze kroki nie wymagają żadnych zmian w DIALux ani umowy z DIAL.
- Krok 1: mapowanie procesu. Sprawdzamy, jak wygląda standardowy eksport w Waszej pracowni: kto eksportuje, do jakiego folderu, pod jaką nazwą pliku. Ustalamy też, które typy pomieszczeń i norm obsługujecie najczęściej.
- Krok 2: test na trzech realnych projektach. Bierzemy eksporty PDF z zamkniętych projektów i sprawdzamy, co asystent z nich odczyta: czy wartości Em, Uo i UGR są odczytywane poprawnie, czy zestawienie opraw daje się przetworzyć bez ręcznej korekty.
- Krok 3: pierwsza robocza funkcja. Zamiast uruchamiać wszystko naraz, zaczynamy od jednego zastosowania: najczęściej od sprawdzenia zgodności z normą albo od przygotowania raportu dla klienta. Resztę dokładamy, gdy pierwsza funkcja działa stabilnie na realnych projektach.
- Krok 4: integracja folderu. Ustawiamy automatyczne przechwytywanie plików z eksportów, żeby projektant nie musiał pamiętać o dodatkowym kroku po zakończeniu obliczeń.
- Krok 5: rozmowa z DIAL. Gdy wdrożenie działa na eksportach i widzicie wartość, oceniamy razem, czy głębsza integracja po stronie producenta dałaby realną dodatkową wartość. Wtedy kontaktujemy się z firmą DIAL.
Jeśli prowadzicie kilka projektów oświetleniowych tygodniowo i czas poświęcany na dokumentację zaczyna Was boleć, to dobry moment na rozmowę. 15 minut rozmowy wystarczy, żeby ocenić, od której funkcji ma sens zacząć i jak wyglądał będzie przepływ plików w Waszej pracowni. Możecie też zobaczyć, jak podobne wdrożenia działają z eksportami z innych programów projektowych: realne wdrożenia pokazują, co zostało wdrożone i jakie zadania faktycznie asystent przejął.
Chcecie to u siebie?
Na osobnej stronie rozpisaliśmy, co dokładnie podłączamy w DIALux, o co możecie wtedy pytać asystenta i ile kosztuje wdrożenie.
Co podłączamy i ile to kosztuje →Najczęstsze pytania
Czy DIALux ma API do integracji z innymi systemami?
DIALux nie opisuje publicznie otwartego API REST ani SOAP. Integrację z AI realizuje się przez eksporty PDF i zestawienia opraw, a szczegóły ewentualnego interfejsu producenckiego ustalamy bezpośrednio z firmą DIAL przy wdrożeniu.
Czy AI może samodzielnie projektować oświetlenie w DIALux?
Nie. AI czyta wyniki obliczeń z eksportów PDF, sprawdza je względem norm i przygotowuje dokumentację. Geometria pomieszczenia, dobór opraw i układ siatki obliczeniowej to praca projektanta w programie i tam zostaje.
Jakie normy obowiązują przy projektowaniu oświetlenia i czy AI je zna?
Podstawowa norma dla oświetlenia wnętrz to PN-EN 12464-1, dla oświetlenia dróg PN-EN 13201. AI może sprawdzać wynikowe wartości Em, Uo i UGR z raportu DIALux względem wymagań tej normy dla danego typu przestrzeni.
Czy eksport z DIALux wystarczy, żeby AI mogło pracować na danych?
Tak, jako punkt startowy. Eksport PDF zawiera wszystkie kluczowe wartości obliczeniowe. Zestawienie opraw w formacie CSV lub Excel daje dane do analiz zbiorczych. Na tej podstawie AI sprawdza zgodność z normami, przygotowuje zestawienia materiałowe i generuje raporty dla klienta.
Jak długo trwa wdrożenie AI do pracy z DIALux w małej pracowni oświetleniowej?
Typowo kilka tygodni roboczych: pierwsza faza to mapowanie procesu i sprawdzenie jakości eksportów, druga to testy na kilku realnych projektach. Sam program nie wymaga instalacji po stronie DIALux, bo AI pracuje na eksportowanych plikach.
Pokażemy to na Waszych danych z DIALux
Jedno zdanie wystarczy: czego szukacie w DIALux albo co ma się dziać samo. Odpiszemy, co podłączymy i od czego zacząć.
Opracowanie: zespół redAi z wykorzystaniem narzędzi AI.
Podłączymy DIALux do AI u Was
15 minut rozmowy: mówicie, czego szukacie w danych, my mówimy, co wyciągniemy z DIALux, ile to potrwa i czego potrzebujemy po Waszej stronie.
- Bezpłatna prezentacjaAI na Waszych zadaniach, nie na slajdach.
- Dostęp tego samego dniaZespół od razu pracuje we własnym portalu.
- Do 2 tygodni testówPłacicie dopiero po decyzji.


